Winnaar van de Socrateswisselbeker 2005 voor het meest prikkelende filosofieboek.

De psychose is waanzin in pure vorm, maar wordt door Wouter Kusters filosofisch net zoals 'het normale' benaderd. Daarbij maakt hij vergelijkingen met het creatieve van de kunstenaar, het associatieve van de dichter, het relativerende van de filosoof en het 'waarden-loze' van de kapitalist.
Zijn filosofisch perspectief wisselt hij af met een persoonlijk verslag van zijn eigen psychose en aantekeningen uit zijn psychiatrisch dossier. Hij heeft geprobeerd een taal te vinden die vertelt hoe het is om psychotisch te zijn en maakt aannemelijk dat de psychoot in zijn vlucht ontkomt aan de zwaartekracht van de alledaagse werkelijkheid.

Wouter Kusters laat in Pure waanzin zien dat waanzin geen concept is dat uitsluitend beheerd en uitgesproken wordt door psychiaters, maar een grensgebied waarin kunstenaars, filosofen, psychoten, psychiaters en zelfs normale mensen zich bewegen.